Społeczeństwo

#Karłowicz || Pytanie z Bogiem czy bez Boga to jedno z podstawowych pytań dotyczących ustroju politycznego.

W tym tygodniu prezentujemy dwugłos dotyczący znanego Wam już pytania „Konstytucja z Bogiem czy bez Boga?”. Pytanie o Boga w konstytucji to jedno z najciekawszych zagadnień ustrojowych i filozoficznych – uważa dr Dariusz Karłowicz. Jak do tego zagadnienia odnosi się obecna konstytucja Polski? Za Dariuszem Karłowiczem sięgnijmy po „Transatlantyk” Gombrowicza.

Dr Dariusz Karłowicz poprowadzi w tym semestrze seminarium w ramach programu Karol Wojtyła Fellowship.

Religia, polityka, tragedia

Czy dla współczesnych dziedziców oświecenia istnieje skandal większy od próby łączenia religii i polityki? Autonomia polityki i apolityczność religii – to  ideały, które wydają się nie wymagającą uzasadnienia oczywistością. Skąd zatem nieustanne problemy? Zacofanie? Bezwład tradycji? Brak wiedzy? Zła wola? Dlaczego polityka sięga po religijne formy?  Dlaczego szuka wsparcia religijnej tradycji? Dlaczego korzysta z autorytetu Kościoła? Dlaczego tak często sugeruje odwołanie do czegoś co ją przekracza? Czy chodzi wyłącznie o instrumentalizację religijnego sentymentu, który pozwoli zyskać życzliwość wyborców, albo o pragmatyczną współpracę z instytucjami wspierającymi struktury moralności publicznej? A może jednak idzie o sprawę dużo głębszą – o problem braku fundamentów – o niemożliwą do przezwyciężenia prowizoryczność tego, co polityczne? O problem źródeł, celów i spoiwa – a więc o kwestię zasadniczej NIE autonomiczności wspólnoty politycznej.

Idea autonomii polityki tak rozgościła się w naszym myśleniu, że zapominamy że status dogmatu posiada wyłącznie dla niewielkiego skrawka świata, i to na przestrzeni stosunkowo krótkiego okresu własnej historii.  Jeśli wyrwać się z hipnotycznego transu, który organizują słowa postęp-zacofanie można odkryć, że również w Europie inaczej podchodzono do tej kwestii.  Warto pomyśleć czy próba rozdzielania religii i polityki nie jest zaklinaniem rzeczywistości? Dlaczego? Bo opiera się na fałszywych przesłankach dotyczących ludzkiej natury. Czy znaczy to, że poszukujemy argumentów na rzecz państwa wyznaniowego? Nic bardziej błędnego. Państwo wyznaniowe nie jest jedyną alternatywą dla koncepcji całkowitego rozdziału. Życie polityczne toczyło się i toczy bezpiecznym dystansie od obu tych niebezpiecznych skrajności.  Wystarczy rozejrzeć się wokół. Wystarczy zajrzeć do klasyków.

Odpowiedzi na nasze pytania chciałbym szukać u greckich  źródeł – w teologii polityki dyskutowanej w Atenach V wieku – dyskusji którą możemy rekonstruować na podstawie sztuk granych na scenie teatru Dionizosa. Wierzę, że w tekstach tragików Ajschylosa, Sofoklesa, Eurypidesa znaleźć można fundamentalne odpowiedzi mówiące o związkach religii i polityki. Odpowiedzi na pytania stawiane w perspektywie bosko-ludzkiej tragedii, ze świadomością, że mówimy o sprawie życia i śmierci, sprawie od której zależy trwałość, los i pomyślność państwa. Zapraszam do tej przygody.

Szczegóły znajdziecie klikając w link.

Rzecznik prasowy Centrum Myśli Jana Pawła II

Zobacz Też

12358061_10205762166193567_1574906020_n #Gierech || Zagrożenia demokracji. 12081374_10205466347278279_2034408475_n #Klijnstra || Twórca, który nie wie co chce powiedzieć posługuje się obrazą. 12358061_10205762166193567_1574906020_n #Gierech || Pamięć i Jan Paweł II

Komentarze